عکس هایی از حیات وحش جزایر خارک و خارکو
عکس از: مصطفی دهقان

این عکس را در تاریکی محض یک غار در جزیره خارک و به کمک نور چراغ دستی گرفته ام.

این عکس را در صبح زود یکی از روزهای تابستانی در جزیره خارگ گرفته ام.

این عکس را در ساعت 2 بامداد یکی از شبهای بهاری در ساحل آرام و زیبای جزیره خارکو گرفته ام.

این هم تصویری از پیکر پوسیده یک آهو در صخره های جزیره خارگ. این آهوها مدتهاست که به بیماری جرب دچارند و هیچ دستی نیز به یاری شان نیامده.
حیات آبی خلیج فارس
دیروز خوشبختانه هوای نسبتا مساعدی بود برای شنا و غواصی. بنابراین دل به دریا زدیم و با وجود سرمای آب تصمیم گرفتیم که به صید ماهی برویم. البته نه با تفنگ یا خیط و قلاب. بلکه با دوربین رفتیم برای به دام انداختن ماهی ها در قاب یک تصویر. شوری بیش از حد دریای خلیج فارس باعث می شود که آب بیش از حد املاح داشته باشد. در اعماق نسبتا کم در نوار مرجانی جزیره خارگ که عمده عکس ها را از آنجا تهیه می کنم وجود این املاح عکس ها را دچار "نویز" می کند که از نظر بصری چندان خوشایند نیست.

تصویر بالا نمایی است از یک عروس دریایی که بنا به گفته غواصان این موجودات کاملا سمی و خطرناک هستند و تماس نیش های آنها با بدن انسان ممکن است فرد را دچار سرگیجه شدید و گاهی حتی مرگ نماید.

نمایی از ماهی ها در زیستگاه مرجانی جزیره خارگ. نام محلی این ماهی ها "سرچپه" یا " خال سیاه" است.

تصویری بهتر از عروس دریایی. طول نیش هایش حدود یک متر بود. دیدن این عروس دریایی ها در زیر آب آدم را به یاد بشقاب پرنده های فضایی می اندازد.
عکاسی از ماهی های مرکب در زیر آب
این روزها با گرمتر شدن آبهای ساحلی خلیج فارس، شرایط مناسبی فراهم شده است تا طبق روال سالهای گذشته ماهی های مرکب به منظور تخم گذاری به آبهای گرم در سواحل خلیج فارس مهاجرت کنند. البته صید بی رویه ماهی های مرکب در سواحل ایرانی خلیج فارس همه ساله تعداد بی شماری از این ماهی ها را از چرخه زیستی خارج می کند. با این همه می توان از مهاجرت این ماهی ها برداشتی دیگر هم داشت. مثلا عکاسی زیر آب که علاوه بر تماشای دیگر شگفتی های موجود در زیر آب می توان به عکاسی از این ماهی ها نیز پرداخت. عکس های زیر را در اولین غواصی ام در نخستین روز از سال ۱۳۸۸ گرفته ام.:

کسانی که تاکنون "خساک" یا ماهی مرکب را صید کرده اند خوب می دانند که نزدیک شدن به یک ماهی مرکب آن هم تا این اندازه بی نهایت کار سختی است. چون "خساک" ها به شدت نسبت به دشمن حساس اند و از تاکتیک های مختلفی برای فرار از دشمن استفاده می کنند. همانطور که در این عکس می بینید خساکی که رو به دوربین است خود را به رنگ قرمز تیره درآورده و با حالتی تدافعی سعی در دفاع از خود در مقابل دشمنی که من بودم داشت. و در عوض خساک بزرگتر که پشت به دوربین است به رنگ روشن است و نشان می دهد که خیالش از بابت این دشمن راحت بوده است.

اینجا هم این خساک به رنگ تیره است. فرم نیش های چسبنده اش به گونه ای است که او را قادر می سازد تا به محض احساس خطر پابه فرار بگذارد. به چشمهای این خساک دقت کنید. چشمهایشان بسیار نافذ است و همینطور تیزبین. در واقع هنگامی که خساک احساس خطر کند و راهی جز تیره کردن محیط بوسیله مرکب غلیظ خود نداشته باشد، باز هم چشمهایش قادر به دیدن است.

و این هم یک خانواده ی سه نفره از ماهی های مرکب. خساکی که در وسط قرار گرفته نسبت به بقیه موقعیت متفاوتی را به خود گرفته است. در واقع به نظر من اگر هر سه در یک جهت می بودند در آن صورت دشمن فرضی راحت تر می توانست هر سه را صید کند. پس بهتر این است که خساک بزرگتر به همین حالت باشد و آن دو خساک دیگر با گرفتن ژست تدافعی و خشمگینانه از او دفاع کنند. به رنگ خساک سمت راست نگاه کنید. او پوست بدنش را به صورت خاردار در آورده و رنگ بدنش را نیز به گونه ای تغییر داده تا خود را شبیه یک مرجان جلوه دهد. در هر صورت این ماهی ها موجودات باهوشی هستند و خوب می دانند که در هر شرایطی از چه روش و تاکتیکی برای ادامه زندگی و بقای خویش استفاده کنند: تاکتیک هایی همچون پاشیدن مرکب، استتار، صید ماهی بوسیله نیش های چسبنده و دفاع از یکدیگر.
دوباره دلم تنگ شده بود گفتم یه سر به دوستان بزنم و یه شعر به دوستان تقدیم کنم. امیدوارم لذت ببرین و این عیدی ناقابل رو از ما پذیرا باشید.
خاطر هست کنار گل سرخ
خوشترین خاطره ها جاری بود
وقت دیدار من و دلبر من
اولین لحظه بیماری بود
من به ویروس فریبنده ی عشق
گشتم الوده و بیمار شدم
مجرمی بودم و با حکم فنا
لایق این چوبه دار شدم
همچنین خاطر ه ای یادم هست
مثل بیدی بدست می لرزید
ساعتی خوب و تماشای بود
که به یک عمر خوشی می ارزید
شاد باشید

